تاریخ بار دیگر ورق می خورد ،حسین ع به قربانگاه می رود.

این بار ابراهیم به قربانگاه می رود تا اسماعیل ،فرصت نفس کشیدن داشته باشد.         اما نه....

ابراهیم قربانی می شود تا اسماعیل ،جان فدا کردن را بیاموزد.

در مکتب عشق ،ابراهیم ،معلم اول است.ابراهیم ،قربانی عشق است . ابراهیم.....        اما حسین ع جلوه عشق است ، خون حسین ع عشق را بی رنگ کرد.

برای او واژه ها کافی نیست ، در مرام او گفتن نیست ، باید دید، باید حس کرد،        باید چشید تا بتوان حسین ع را فهمید .

حسین ع دست نیافتنی است ......مثل ابراهیم..