مثل تو بودن ساده نیست!
«رعایت تقوای الهی در فضای فتنه یعنی تمام تصمیمات انسان فقط براساس امور یقینی باشد و از مسائل شبهه و گوش دادن به شایعات بپرهیزد »


سلام. به یاد این روز برای شما می نویسم ،به یاد یکی از بهترین روزهای عمرم!روزی که با دستها و قلبهایمان هم قسم شدیم تا بعداز سالها برای آقایمان ،سربازی فداکار و صادق پیدا کنیم.
وحالا به همین زودی ۶سال گذشته ،خیلی چیزها تغییر کرده ،بیشتر آدم ها عوض شده اند، خیلی ها رنگ به رنگ شده اند ..اما ... شما هنوز همانی هستی که از اول بودی ... مردی از جنس مردم !
شما هنوز پای سادگی هایت ایستاده ای و این اصلاً ساده نیست !
من یکی از همان میلیونها مردمی هستم که یک زندگی معمولی دارم ،معلمی و حقوقی و سرپناهی ..ولی اسم ما را همیشه زیر خط فقر می نویسند؟! شاید به این خاطر که تا آخر عمر سوار یک ماشین شاسی بلند نشویم ،سفرهای آن ور آب نرویم یا شام های ۱۷۰هزار تومانی نخوریم !
ما هیچ تریبون و روزنامه ای نداریم ،عضو هیچ حزب و گروهی نیستیم ، لابی هم نمی کنیم ولی فرق خدمت و منٌت را خوب می فهمیم !
اثر یارانه ۴۰هزارتومانی را در زندگی خانواده ها ،امثال من می بینیم وقتی عیدامسال ،همه بچه های کلاس ، کفش و لباس نو خریدند و هیچ کس از مدرسه،کمک نخواست ... وقتی آرزوی مشهد و جمکران رفتن بچه های ۶،۷ساله رنگ واقعیت گرفت.
مردم روستاهای ما، راز چشم های خسته و چهره خط افتاده شما را بهتر می فهمند وقتی سایه مهر شما،سقف بالای سرشان می شود، وقتی دیگر از لوله ها به جای آب ،آب نمک نمی آید ،وقتی هر روز قطعی آب و برق نداریم ،
وقتی دیگر تاکسی ها از بردن ما به روستاهای محل کارمان طفره نمی روند و جاده های بی آسفالت را بهانه نمی کنند ،وقتی پرت شدنِ درِ بخاری های نفتی یا آتش گرفتن مخزنشان ،خاطره زمستانی بچه ها نمی شود ...و ده ها نشانه دیگر در زندگی مردمی که حالا توقع شان از نظام بالا رفته !؟
شما درد این مردم را فهمیدی چون از جنس همین آدمها هستی و این جُرم کمی نیست در نظر آنهایی که همیشه روی شانه های مردم ایستاده اند و روز به روز سنگین تر شده اند !
خواستم بگویم هرچندسال که بگذرد باز هم این روز ، بهترین روز عمر من است .آخر ، من هنوز هم به خاطر دعای فرج خواندن شما در سازمان ملل، احساس غرور می کنم ،هنوز لذت پیروزی های هسته ای را فراموش نکرده ام ، هنوز ....
ما مردم پرتوقع شده ی خاموش، شرمنده هستیم به خاطر تلاش های بی تشکرتان ،
به خاطر چشم های بی خوابی کشیده و بغض های فرو خورده تان !
ما ، شما را می فهمیم !